Ակսել Բակունցը ծնվել է 1899 թվականի հունիսի 13-ին Գորիսում։ Գորիսի ծխական դպրոցն ավարտելուց հետո Բակունցը 1910 թվականին ընդունվում է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարան, որի դասարանային բաժինն ավարտում է 1917 թվականին։ Հետագայում մանկավարժական աշխատանք է կատարում Զանգեզուրի Լոր գյուղում։ 1917-1918 թվականներին որպես շարքային զինվոր մասնակցել է Աշկալայի, Իլլիջայի, Արդահանի կռիվներին և Սարդարապատի ճակատամարտին։ Սովորել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, ապա մեկնել Խարկով և 1923 թվականին ավարտել Խարկովի գյուղատնտեսական ինստիտուտը, վերադարձել և 1924-1926 թվականներին աշխատել Գորիսում որպես Զանգեզուրի գավառական գյուղատնտես, գավգործկոմի հողբաժնի վարիչ, 1926-1931 թվականներին՝ Երևանում՝ որպես հողժողկոմատի հողվարչության պետի տեղակալ։
1927-1928 թվականներին աշխատել է նաև «Մաճկալ» թերթում։ 1928 թվականին մասնակցել է Երևանի անասնաբուծական-անասանաբուժական (զոովետ) ինստիտուտի կազմակերպմանը և աշխատել այնտեղ։ 1931 թվականին աշխատել է «Նոր ուղի» հանդեսում։ Այնուհետև հիմնականում զբաղվել է գրական աշխատանքով։ Գրել է «Զանգեզուր» և «Արևի զավակը» կինոնկարների սցենարը։ Գնդակահարվել է 1937 թվականի հուլիսի 8-ին Ստալինի ցուցումով։
ՄԻՐՀԱՎ
Դիլան դային և Սոնան մանկության մոտիկ ընկերներ էին, որոնք շատ հանկարծակի սիրահարվել էին միմյանց։ Դիլանը շատ էր սիրում Սոնաին, բայց երբ նրանք հասունացան, Սոնանին ստիպողաբար ամուսնացրին ուրիշ տղայի հետ։ Ամիսներ անց նրանք պատահաբար հանդիպեցին, բայց Սոնան ուսերը թափ տալով փախչեց։ Այն փաստը, որ նրանք իրար մոտիկ են բնակվում՝ Դիլանին ավելի շատ էր տանջում։
Սոնան երեխա բերելուց մահանում է և նրա տեղն է զբաղեցնում մի ուրիշ աղջիկ։ Դիլան դայինը նույնպես ամուսնանում է, բայց Սոնան միշտ մնում է նրա հուշերում։
Ամեն անգամ առվակի կողմն նայելուց ժպտում, հիշում Սոնային: Միրհավի պես էր, աչքերը՝ խաղողի սև հատիկներ:Միրհավի պես թռավ՝ հետքից թողնելով տխրություն և դառնաթախիծ հուշեր:
Մարատ Ստեփանյան 