Վիլյամ Սարոյանի «Մեքսիկացին» պատմվածքը Ժուան Քաբրալ անունով մեքսիկացու մասին է, ով ցանկանում էր աշխատանք գտնել, որպեսզի կարողնար պահել իր ընտանիքը։ Նա դիմում է մի գյուղացու, ով պատմվածքում ներկայացված է որպես «հորեղբայր»։ Հորեղբայրը սկզբից մերժում է նրան՝ ասելով, որ իրեն աշխատող պետք չէ, սակայն վերջում նա տալիս է աշխատանք։ Պատմվածքի սկզբում կարող է թվալ թե այդ մեքսիկացին ագահ է, բայց հետո, որբ նա առաջ է քաշում ընտանիքի հարցը, պարզ է դառնում, որ նա այդ ամենը անում է իր ընտանիքի բարօրրության համար։ Նա անգամ շներին իր ընտանիքի անդամ էր համարում։Մեքսիկացին բարեսիրտ էր, որովհետև միայն բարեսիրտ մարդը կարող է, շներին կերակրել անգամ այն դեպքում, երբ ինքը ուտելու ոչինչ չունի։