<<Բառերի խորհրդավոր աշխարհից>> գիրքը թերթելիս աչքովս մի պատմություն ընկավ, որի անունն էր՝ ԻՆՉՈՒ ՞ <<ՑԵՐԵԿԸ ՃՐԱԳՈՎ ՄԱՆ ԳԱՍ>>։ Պտմություն Հին Հունաստանում ապրող մի իմաստունի մասին էր՝ Դիոգենես անունով, ով անմիջական հետևորդն էր ցինիզմի հիմնադրի Անտիսթենեսի։ Դիոգենեսը հրաժարվել էր աշխարհի բոլոր բարիքներից և վայելքներից ու ապրում էր մի տակառի մեջ։ Ասում էին, որ նա օրը ցերեկով դուրս էր գալիս տակառից և մեծատառով Մարդ էր ման գալիս։ Մի պատմություն կա Դիոգենեսի հետ կապված։ Մի օր նրա աշակերտը՝ աշխարհակալ Ալեքսանդր Մակեդոնացին գալս կանգնում է նրա տակառի մոտ և նրան ասում․ <<Ծերու՛կ, ի՞նչ կուզես, որ քեզ տամ>>, իսկ Դիոգենեսը փիլիսոփայական ձևով նրան պատասխանում է․ <<Մի կողմ գնա, արևս մի՛ ծածկիր>>։ ԵՎ զուգադիպություն է տեղի ունենում ու երկուսի արևն էլ խավարում է նույն տարում՝ 323թ․։